HALK OZANLARI (Aşık Veysel Şatıroğlu)

 Ben giderim adım kalır-Dostlar beni hatırlasın-Düğün olur bayram gelir-Dostlar beni hatırlasın

Can bedenden ayrılacak-Tütmez baca yanmaz ocak-Selam olsun kucak kucak-Dostlar beni hatırlasın

 

 

Anadolu’nun Aşıklar kültüründe en unutulmaz isimlerden biri de Aşık Veysel Şatıroğlu’dur. 25 Ekim 1894'te Sivas'ın Şarkışla ilçesi Sivrialan köyünde çiftçi bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. 21 Mart 1973'te yine Sivrialan'da yaşamını yitirdi.

Oldukça zor denebilecek bir yaşamı oldu. Çocukken çiçek hastalığı yüzünden bir gözünü, daha sonra bir kaza sonucu diğer gözünü kaybetti. Kendi karanlık dünyasını kabul edip içine kapanmak yerine dizeleriyle başka gönüllere kapılar, pencereler açarak ilerledi.

Uzun ince bir yoldayım-Gidiyorum gündüz gece-Bilmiyorum ne haldeyim

Gidiyorum gündüz gece

Dünyaya geldiğim anda-Yürüdüm aynı zamanda-İki kapılı bir handa-

Gidiyorum gündüz gece

Bu deyişler onun iki kapılı bir han diye nitelediği karanlık dünyasında bile durmadığını beklemediğini en güzel şekilde anlatıyor. Onun iç dünyasının zenginliği ile dış dünyadaki yoksunluklarını inkar etmeden yendiğini başka nasıl anlatabilirdi ki…

O durmadı saz çalmayı öğrendi. Gözleri görmeyen Veysel’e babası vakit geçirmesi için bir saz aldı. Veysel önce başka ozanların eserlerini sazı ile icra etti. Ardından kendi eserlerini üretmeye başladı. 1933 yılında Ahmet Kutsi Tecer tarafından keşfedilerek Türk edebiyatına kazandırıldı. Yunus Emre, Pir Sultan Abdal, Karacaoğlan, Emrah, Dadaloğlu gibi halk ozanlarından etkilenerek türkü yorumu ve sazda ustalaştı.

İki kez evlendi. 7 çocuğu oldu. Anadolu'yu karış karış dolaşıp şiirlerini sazıyla seslendirdi. Köy Enstitüleri'nde saz ve halk türküleri dersleri verdi. 1965 yılında TBMM, “Ana dilimize ve milli birliğimize yaptığı hizmetlerden ötürü” özel bir kanun çıkartarak maaş bağladı.

ESERLERİ

Türkçesi yalındır. Dili ustalıkla kullanır. Tekniği gösterişsiz ve nerdeyse kusursuzdur. Yaşama sevinciyle hüzün, iyimserlikle umutsuzluk şiirlerinde iç içedir. Doğa, toplumsal olaylar, din ve siyasete ince eleştiriler yönelttiği şiirleri de var.

Deyişler (1944), Sazımdan Sesler (1950), Dostlar Beni Hatırlasın (1970) isimi kitaplarında toplandı. Ölümünden sonra Bütün Şiirleri (1984) adıyla eserleri tekrar yayınlandı. Şair ve Yazar Ahmet Kutsi Tecer'in ilgisi ve gayretleri ile tüm Türkiye'ye tanıtıldı.

ÖLÜMÜ

Ölüm nedeni akciğer kanseri oldu. En güzel şiirlerinden bazılarını ölümünden hemen önce yazdı. Şimdi Şarkışla'da her yıl adına bir şenlik yapılır. Ondan geriye yıllar geçse de unutulmayacak şiirleri kaldı. Ölümü yine onun dizeleri en iyi şekilde vurgulamış.

 

Dost dost diye nicesine sarıldım-Benim sadık yârim kara topraktır-Beyhude dolandım boşa yoruldum
Benim sadık yârim kara topraktır

Nice güzellere bağlandım kaldım-Ne bir vefa gördüm ne fayda buldum-Her türlü isteğim topraktan aldım
Benim sadık yârim kara topraktır

 

 

 

 

 

Yorum yapın

Misafir olarak yorum yapın

0
hizmet koşulları.

Yorumlar