ARJANTIN’DE SON TANGO (4)

Denizaltıların taşıdığı Nazi ganimetlerinin arasında, banka transferleri ile nakledilemiyecek olan külçe altın ve sanat eserleri bulunuyordu.

 

Külçe altınların bugünkü değeri 50 milyar dolar olarak tahmin edilmektedir. Platinum, değerli mücevherler, nadir paralar, hisse senetleri, tahville, hamiline muharrer senetler bu değerin dışındadır. Simon Dunstan ve Gerrard Williams 2011’de yayınlanan “Grey Wolf; The Escape of Adolf Hitler – Case Presented” isimli kitaplarında bu konuda ayrıntılı bilgı vermektedir.

Saygın askerlik tarihi yazarlarından ve gazeteci Ladislas Farago 1974’de yayınlanan “Aftermath; Martin Bormann and the Fourth Reich” isimli kitabında Buones Aires’de kendisine, Secretaria de Informationes des Estato – S.I.D.E tarafından verilen istihbarat raporu dosyasına dayanarak Bormann’in Arjantin’de yaşamakta olduğunu yazmaktaydı. Dosyadaki belgelere göre Bormann 1948’de Arjantin’e Cenova’dan gemiyle gelmiş, Vatikan tarafından verilen sahte bir isim taşıyan pasaportla giriş yapmıştır (Corsi ;95).                      

Farago’ya göre Arjantin’deki Alman ajanı Freude 1947’de Peron ve Evita’yı Naziler’e ait banka hesaplarından Bormann olmadıkça para çekilemiyeceğine ve o olmaksızın fonların dağıtılamıyacağına ikna etmiş, Bormann için Arjantin’de ikamet izni çıkartmıştır.1955’de Peron’un iktidardan düşmesinden sonra ve 1970’de halka açılan belgelerde, Bormann’ın Almanya’dan yaptığı bütün transferlerin toplamının yüzde 25’inin, Arjantin’de Bormann’a Peron ve Avita tarafından, ödendiği saptanmıştır.

HEİNRİCH MÜLLER

Hitler’in Gestapo şefi SS Generali Heinrich Müller, Hitler’in Almanya’dan kaçışını, perde arkasından sesizce organize eden kişi olarak kabul edilmektedir. 28 Nisan 1900 doğumlu Müller ufak bir memurun oğludur. 1917’de orduya katıldı ve uçuş eğitimi aldı. Birinci Dünya harbi’nde Batı Cephesi’nde savaştı, Iron Cross madalyasi kazandı. 1919’da Münih’te Polis olarak göreve başladı. 1934’de Gestapo’ya girdi ve hızla yükselerek polis organizasyonunda 9 kasım 1941’de Korgeneralliğe kadar çıktı. Alman gizli servisi, Gestapo’nun başı olarak Almanya ‘da ve Almanya dışında büyük bir ajan ağını kontrol ediyordu. Buna ek her türlü telefon konuşmasını dinleme ve her türlü postayı açma yetkisine sahipti. Metresi Anna Schmidt’le 24 Nisan 1945’de son kez görüştü, vedalaştı, ona kullanma zorunda kalması halinde, içmek için zehirli hap verdi.

22 Nisan 1945’den sonra Müller’in Hitler’le görüştüğüne ve her hangi bir devlet toplantısına katıldığına dair hiç bir kayıt ve tanık bulunmamaktadır. O 22 Nisan’dan biraz önce ve 22 Nisan’da Hitler’i ve Eva Braun’ı Berlin’den kaçırmakla ve onların yerlerine benzerlerini yerleştirmekle meşguldü. Hatta Hitler’in ve Eva Braun’ın taklitlerinin, yalnız Goebbels ve Bormann’ın tanık olduğu, evlenmesini organize ediyordu. Nikahı kıyan resmi görevli yarım saat sonra öldürülmüştür.Büyük ihtimalle 30 Nisan’da Hitler’in yerine konan, daha kısa boylu taklidinin alnından vurularak öldürülmesi, Eva Braun’ın taklidi “çilek sarışını”nın zehirlenmesi de o günkü faaliyetleri içerisinde idi. Müller, bu arada, önemli miktarda yabancı paraya, sahte Ingiliz sterlinine ve çeşitli pasaportlara sahipti. (Baumann & Hansig ; 168 -169)

29 Nisan 1945’de Alman hava kuvvetlerinden bir albayın üniformasını giymiş Tiergarten’daki bir uçuş apronunu kullanarak Fieseler Storch , F 156 uçağıyla Chemnitz ve Salzburg üzerinden İsviçre’ye ulaşmıştır. Kendisine bir ajan refakat etmiştir. Bu konu Gregory Douglas’ın 1995’de James Bender Publishing tarafından yayınlanan “ Gestapo Chief, The 1948 İnterregation of Henrich Müller” kitabında ayrıntılı olarak anlatılmaktadır. Eylül ve Ekim 1948’de American Inteligence ajanları tarafından İsviçre’de sorgulanan Müller’in sorgulama tutanağı bu bilgileri vermektedir. Iki çocuğundan biri mongoloid olan ve bütün Gestapo dosyalarına sahip olan Müller İsviçre’de bir kaç hizmetçili konforlu bir hayat yaşarken, Bern’de American Intelligence (CIC) ile 1948 Ekim’inde temasa geçti ve onlar tarafından istihdam edildi. Washington’da Georgetown’da bahçeli bir evde yaşadı. Anlaşmalı olarak CIA ile çalıştı.US Army Reserve’de Tuğgeneral olarak, 1973’de ölümüne kadar görev yaptı. Soğuk Harp döneminde Ruslar hakkında Almanlar’ın topladığı istihbarat ABD için çok önemliydi. Müller yoluyla bu elde edilmişti.