ARJANTIN’DE SON TANGO (3)

Polis hafiyesi Müller Hitler’in tabancasını Geli’nin yanıbaşında buldu. Geli’nin vücudunda yaralar vardı ve burnu kırılmıştı. Bormann, hemen cesedi tabuta koydurdu. Tabut Viyana’ya gönderildi. Hiç bir zaman açılmadı. Ve polis soruşturması sessizce kapatıldı. (Corsi ; 107)     

 

 

Bormann, Arjantin’den başlamak üzere Meksika’ya kadar, bütün Latin Amerika’da kurdurduğu müzayade şirketleriyle ele geçirilen sanat eserlerini hızla sattırarak paraya çevirdi. Paralar Almanlar’ın Arjantin’de sahip olduğu Banco Alemen Transatlantico ve the Banco Germanico’ya yatırıldı.

SS Tuğgenerali Baron von Schröder ITT Germany dahil otuzdan fazla Alman şirketinin yönetim kurulunda idi. Schröder of Hamburg bankası, Londra’daki J.Henry Schröder & Co ve J.Schröder Corporation of New York ile bağlantılı idi. New York’taki bankanın, Alan Dulles’ın direktör olduğu Cromwell & Sullivan şirketi, hukuk danışmanlığını yapıyordu.  

Bu arada Bormann deniz ve hava nakliye şirketleri satınaldı .Ispanyol Compania Naviera Levantina ve Italyan hava yolu şirketi Linee Aeree Transcontinentali Italiane Bormann’ın kontroluna geçti. Böylece Alman Luftwaffe’ye ihtiyaç kalmadan Bormann için (Corsi ; 84) artık İspanya’ya , oradan da Arjantin’e insan nakli, kurulan “pipeline” sayesinde, kolaylaşmış oluyordu. 1943’ün başından itibaren “Aktion Adlerflug” – Eagle Flight - Kartal Uçuşu projesiyle Bormann , kaynağı ne olursa olsun , her türlü fonu güvenilir vergi cennetlerine aktarmaya başladı. 1943 ile 1945 arasında Arjantin’deki 200 Alman şirketini fonladı. Ayrıca Portekiz, Ispanya, Isveç ve Turkiye’de yatırımlar yaptı. Almanya dışında 98’i Arjantin’de olmak üzere, 770’i tarafsız ülkelerde olmak üzere, dolaylı olarak, 980 şirket kurdu. ABD’de ve Kanada’da hisse senedi borsasına kayıtlı şirketlerin hisselerinden satın aldı. Bu yatırımlar, gelecekte, önemli Naziler’in ikamet edecekleri yerlerde refah içinde yaşamalarını sağlamak içindi. Adolf Eichmann’ın   Riccardo Klement adıyla, Arjantin’de yakalanmadan önce çalıştığı Mercedes – Benz fabrikası Bormann’ın yatırımlarından biriydi. II.Dünya Harbi’nin son günlerinde Bormann, bu şekilde bütün dünyaya yayılmış bir kaç milyar dolarlık servetin kontroluna sahipti.

1981 yılında yayınlanan CBS muhabiri Paul Manning’in “Martin Bormann: Nazi in Exile” isimli kitabında Bormann’ın her türlü yasal yolları ve teknikleri deneyerek bu şirketlerde, şirket sahipliğini kamufle ettiği belirtilmektedir. Isviçre’de bu dönemde bulunan Allen Dulles’in Bormann’ın bütün faaliyetlerinden haberdar olduğu kesindir. Isviçre’deki altı farklı banka, belirtilen bu sermaye kaçırma programında kullanılmıştır. Manning’e göre, başlıca Isviçre bankaları Almanya’dan kaçırılan bu serveti transfer etmekte aracı olmuşlardır. Bormann Almanya dışında binlerce firma ile yakın ilişkiler kurmuş, onların Almanya ile çalışmasını sağlamıştır. Fransa, Belçika, Hollanda, Norveç, Yugoslavya, Avusturya, Polonya, Ispanya, Isveç, Isviçre, Türkiye, Portekiz, Finlandiya , Bulgaristan, Romanya ve Latin Amerika’da bulunan bu firmalar ABD ve İngiltere ile çalışmak yerine Almanya ile çalısmayı tercih etmiştir. Washington ve Londra’nın Bormann’ın sermaye transferlerinden haberi vardı. ABD Hazinesi Bormann’ın bu faaliyetlerini bilerek ya da bilmeyerek durdurmadı. New York bankaları National City (Citibank) ve Chase (J.P.Morgan Chase) ve sonradan tasfiye olmuş çeşitli bankalar hatırı sayılır şekilde bu para transferlerinde rol almışlardır.

1943 Haziran’ında Nazi Almanyası’na sempati duyan ve son iki yıldır Almanlar’ın paralı ajanı olarak çalışan Albay Juan Domingo Peron, bir askeri darbe ile Arjantin’de iktidarı ele geçirdi. Bormann’a, bu durum yeni bir projeyi gerçekleştiirmek için altın bir fırsat verdi. “Aktion Fuerland” - Project Land of Fire- Ateş Topraklar Projesi hemen devreye sokuldu. Patagonya’nın en güneyinde, sempatik bir Alman göçmen bölgesi olan, Arjantin’ın batı bölgesi Rio Negro ilinin Carlos de Bariloche kasabasına yakın bir yerde Hitler için tam teşekküllü, gizli bir villa inşa etmeye başlandı. Hitler burada bütün dışarıdan gelecek tehlikelere karşı korunmuş olacaktı. (Corsi ;87).

1943 yılı ortalarından itibaren Bormann, Hitler’in kaçış planı için hazırlıklara başladı. Bu konuda kendisine, Buones Aires’deki ajanı, inşaat işlerinden 1913’den bu yana milyoner olmuş, bankacı Alman kökenli Ludwig Freude yardımcı oldu. 1941’den beri Peron ve 22 yaşındaki, Arjantin radyosunda popüler olmaya başlayan sevgilisi Eva Duarte da Bormann’in bordrosunda idiler. 1942 başlangıcından itibaren, altı ile sekiz hafta aralıklarla, Almanya’dan Arjantin’e U- boatlar gelmeye başladı. Denizaltılar Naziler’in ganimetlerini Arjantin’e taşıyorlardı.